26 maart 2006  
Mijn eerste week alleen op curaçao,

Vorige week zaterdag is Karin terug gegaan naar Nederland, na een best wel emotioneel afscheid ging het toen dus echt beginnen.
Het vakantie gevoel wat wij beide hadden was nu helemaal over.
Ik heb me voorgenomen om veel tijd in mijn werk te steken en daar naast de
taal machtig te worden.
Voorlopig blijf ik s'nachts werken om de bakkers bij te scholen en om de
bestaande producten te verbeteren.
De bakkers zijn over het algemeen goed gemotiveerd en bereid om alles te proberen zolang het maar rustig aan gaat.
De verbeteringen die de werkdruk verminderen slaan daarom ook het beste aan,
maar is dat niet overal zo?
Wat betreft het leren van Papiamento gaat het niet zo goed.
Iedereen zegt dan wel dat het een makkelijke taal is die je in no-time kan
leren gaat bij mij niet op.
Misschien komt het wel door alle dagelijkse indrukken die ik verwerken moet
dat het niet zo makkelijk gaat, want ik word echt iedere dag wel verrast
door omstandig heden.
Een leuke verrassing kreeg ik zaterdag van mijn baas te horen.
Hij belde me op en zei dat mijn auto klaar stond in de garage op loop afstand van mijn appartement.
Ik had nog maar 2 uur geslapen na een nacht hard werken maar dat vond ik nu niet zo erg.
Wat een prachtige auto stond er voor mij klaar, na een beetje uitleg van de
verkoopster kon ik niet wachten om te gaan rijden(mannen blijven echt een
beetje kinds hé).
Na tijdje rond gereden te hebben ben ik wat gaan drinken op het Wilhelminaplein en het toeval wilde dat ik daar een meel leverancier tegen het lijf liep die ik eerder al had leren kennen in de bakkerij.
Zondag ga ik met mensen die ik hier heb leren kennen op stap en zullen wel
zien waar we uitkomen.
Zondag avond om 10 uur gaat de nieuwe werkweek weer beginnen en ik zal
proberen volgende week daar weer over te vertellen.

Groeten Gerard.